Lütfi Simâvî

Abdülmecid dönemi vezirlerinden Süleyman Paşa'nın ortanca oğlu olan Lütfi Simâvî, Abdülaziz'in (1861-1876) tahta yeni çıktığı yıllarda İstanbul'da dünyaya geldi. Aslen Aydın vilayetinin Konak kasabasından olup Simavîzâdelerdendir. İlk ve orta eğitimini İstanbul'da tamamladıktan sonra Cebel-i Lübnan'daki Fransız mektebinde Fransızca okudu, İngilizcesini geliştirdi. Batı dillerindeki hakimiyeti onu diplomasiye yöneltti ve Hariciye Nezareti'nde muhtelif görevlerde bulundu. Çetine, Roma, Liverpol, Bükreş, Tahran, Petersburg sefaretlerinde önemli vazifelere gelen Lütfi Simâvî, II. Meşrutiyetin ardından Sultan Reşad'ın başmabeyncisi oldu. Eylül 1912'de bu görevinden ayrıldı ve Vahideddin döneminde de aynı görevi ikinci defa icra etti. Fakat Damat Ferit Paşa ile ilişkilerinin bozuk olması nedeniyle bu görevi kısa sürdü. Mart 1919'da görevden alındı ve 20 Temmuz 1922'de emekliliğe sevk edildi. 8 Mayıs 1933'te geçirdiği bir kalp krizi neticesinde vefat eden Simâvî, 9 Mayıs'ta Teşvikiye Camii'nde kılınan cenaze namazının ardından Feriköy Mezarlığı'nda defnedilmiştir.