Elif için hayatın belirli kuralları vardır: Mahallede oyun süresi tam 57 dakikadır ve küçük kardeşi Can, dünyanın en tuhaf çocuğudur! Çünkü Can, kuşlarla dertleşiyor, kedilerle mahalle ekonomisini tartışıyor ve kargalardan haber alıyor. Elif’e göre bunlar sadece çocukça uydurmalar… Ta ki mahallenin biricik kedisi Boncuk ortadan kaybolana kadar!

Yetişkinlerin bulamadığı izi, "Gakguk Bey" isimli bir karga veya uykucu köpek Paşa bulabilir mi? Elif, kardeşinin o gizemli ve fantastik dünyasına vize alıp bu "kuyruklu" bilmeceyi çözebilecek mi?

Kargaların fısıltısına, köpeklerin bilge bakışlarına ve imkansız görünen bir dedektiflik hikâyesine hazır olun!

Artık onun dünyasının bir sırdaşıydım. Artık ben de o gezegene bir vize almıştım.

Mahallede sevilen bir kedinin kaybolmasıyla başlayan sıradışı bir arayış… Herkes telaş içindeyken, biri çevresindeki sesleri, işaretleri ve fısıltıları herkesten farklı bir şekilde dinler. Bu hikâyede kayıp bir kedinin izini sürerken; kardeşlik, empati ve güven duygusu adım adım derinleşir. Görünürde anlamsız gibi duran sözler, tuhaf ipuçları ve hayal gücüyle örülü karşılaşmalar, zamanla anlamlı bir bütüne dönüşür. Dinlemenin, sabretmenin ve önyargısız bakabilmenin gücü, küçük bir mahalle hikâyesi üzerinden güçlü bir şekilde anlatılır. Gerçek ile hayalin iç içe geçtiği bu anlatı; çocukları yalnızca olayların peşinden sürüklemez, aynı zamanda başkalarının dünyasını anlamaya ve farklı olanı kabul etmeye davet eder.