İstanbul’un kalbinde, Sultanahmet Meydanı’nda başlayan bir cinayet, dedektif Eşref Kalender'i karanlık ve karmaşık bir dünyanın içine sürükler. Yaşlı ayakkabı tamircisi Nahit Söylemez’in cesedi üzerindeki garip bir bıçak yarasıyla kazınmış Latince söz dikkat çeker: Acta est fabula, yani oyun bitti!

Eşref Kalender’in ulaştığı birtakım izler, onu “Suskunlar Meclisi” adında gizemli bir tarikatın varlığını keşfetmeye götürür. Arkası kesilmeyen cinayetlerin sonunda Kalender kendisini büyük bir komplonun tam ortasında bulur. İşkenceler, kaçışlar ve uluslararası bir kovalamaca... Güvenecek kimsesi yoktur.

Peki, Eşref Kalender bu karanlık labirentten çıkabilecek mi? Suskunlar Meclisi’nin sırları açığa çıkacak mı? Hermes’in ilmi şeytanlardan kaçırılabilecek mi? Ve en önemlisi, hakikat galip gelebilecek mi?

Cihan Çetinkaya, Suskunlar Meclisi romanıyla gizemli bir dünyanın kapılarını şiirsel üslubuyla aralıyor. Sürükleyici bir polisiye hikâye, mitolojiyle kurulmuş gizemle birlikte çok katmanlı bir hâl alıyor. Ezoterizm ve okültizmin doruklarına kadar hissedildiği bu yapıt, aynı zaman felsefi sorgulamalarla bir boyut daha inşa ediyor.

Cihan Çetinkaya roman boyunca dili kırmaya ve şiirsel bir yapı kullanmaya özen gösteriyor. Sürükleyici bir polisiye gizemin mitolojik ögelerle yeni bir anlam alanı yarattığını gözlemliyoruz. Bütün bunların yanında yaşama değgin türlü savların ortaya konması okura felsefi bir sorgu olanağı da verdiğini söyleyebiliriz.

"[...] çünkü ölümün poetik bir yanı yok. Kaskatı, soğuk ve de olabildiğine gerçektir ölüm."

Cihan Çetinkaya, Eşref Kalender gibi güçlü bir karakter yaratarak onun etrafında fantastik ve mitolojik bir polisiye kurgusu örer. Bu çok katmanlı ve sürükleyici maceranın yanı sıra felsefi sorgulamalar yapıta başka bir boyut daha ekler. İyiyle kötünün mücadelesi, ölümün gerçekliği, düşle gerçeği ayıran kıldan pay…